Hiç Kimsenin Öyküsü

31 Ekim

21.00

Ekip

Yazan: Erdi Mamikoğlu
Yöneten: Dilek Güven
Yönetmen Yard. : Ali Sığa
Oyuncular : Anıl Kır, Ertunç Uygun
Dramaturji : Kropstiyatro Ekibi
Işık Tasarımı : Yüksel Aymaz
Müzik : Emin Serdar Kurutçu
Dekor - Kostüm : Rabia Kip
Afiş - Konsept : Hakan Fidan
Fotoğraf : Gökhan Yolcu
Kondüvit : Esra Akbaş
Işık Kumanda : Umut Barış Taşdemir

Vahşetten insanlığa yönelen hiçbir evrensel tarih yoktur, sadece sapandan bombaya geçiş vardır.” T. Adorno

İnsanlık tarihine panoramik bakabilseydik uzaktan bir manzaraya bakar gibi, ne hissederdik, nasıl değerlendirirdik bu manzarayı acaba? Onca acıyı, yıkımı, kanı, göz yaşını nasıl adlandırırdık da, ardından hangi türküyü söylerdik, kahramanlık mı, ağıt mı, gurur mu, öfke mi, pişmanlık mı? Sonra belleklerimize kazınan bu manzarayla nasıl yaşamaya devam ederdik, bu yükü taşırken sırtımızda yorgunlukla bir köşede düşünmez miydik, yıllar sonra bizim baktığımız gibi birileri de bakıverse bu manzaraya, bizi de görmez miydi bu panoramada? Bu tren bir öyküye giderken yollar nasıl kesişir, yollar nasıl geçilir???

İki insan… Karşılaşırlar bir tren kompartımanında. Bilmezler ki, aynı şehirde yaşarlar, ve haWa bilmezler ki komşular. Bilmezler ki, onlar farklı renktedirler, farklı renklerin cephelerinde geçirmişlerdir, bir gün önce ilan edilmiş barışın savaşını. Hiç kimsedirler onlar, ya da belki herkes. ‘Savaş alanı’ aslında sadece savaş alanı değildir, bellekleridir, anılarıdır, tarihleridir, yargıları ve önyargılarıdır, bugünleri ve yarınlarıdır, hikayelerinde artık noktayla biten bir cümle değildir ‘cepheler’.

 Bu tren bir öyküye giderken yollar nasıl kesişir, yollar nasıl geçilir???